وعده ی ما  

عصر ما عصر فریبه، عصر اسمای غریبه
عصر پژمردن گلدون، چترای سیاه تو بارون
شهر ما سرش شلوغه، وعده هاش همه دروغه
آسموناش پره دوده، قلب عاشقاش کبوده
کاش تو قحطیِ شقایق، بشینیم توی یه قایق
بزنیم دلو به دریا، من و تو تنهای تنها
خونه هامون پره نرده، پشت هر پنجره پرده
قفسا پره پرنده، لبای بدون خنده
چشما خونه ی سؤاله، مهربون شدن محاله
نه برای عشق میلی , نه کسی به فکر لیلی
کاش تو قحطیِ شقایق، بشینیم توی یه قایق
بزنیم دلو به دریا، من و تو تنهای تنها
اونقد

ادامه مطلب  
صفحات ادامه نتايج:  1